จงให้ความสำคัญต่อสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าสิ่งที่ถูกใจ
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
11 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
เส้นทางชีวิต... กว่าจะถึง พันตำรวจเอก ตอนที่ ๒๘



เดือนแรกที่ผมเข้าเรียนชั้นมธัยมสี่ ในโรงเรียนสวนกุหลาบ  ผมสอบได้ที่สอง พอสอบประจำเดือนต่อมา ผมก็สอบได้ที่หนึ่งและยึดตำแหน่งนี้อย่างเหนียวแน่นไปโดยตลอด

ไม่ได้คุยตอนนั้นมันเรียนเก่งเอง

การเดินทางไปโรงเรียนของผมใช้รถรางสายเดิม แต่เปลี่ยนทางไปเท่านั้น

เมื่ออยู่เซนต์คาเบรียลก็ไปทางสามเสน พอมาอยู่สวนกุหลาบก็เกาะรถสวนทางกลับไปทางสะพานเสี้ยว ฃ

รถจะผ่านไปทางพาหุรัต ผมก็โดดลงปากถนนจักรเพชร แล้วเดินผ่านโรงเรียนเพาะช่าง ไปเข้าโรงเรียนได้หรือมิฉะนั้น ก็ขึ้นรถรางสายปากคลองตลาด ผ่านไปทางท่าเตียนแล้วโดดลงตรงหน้าโรงเรียน ทางด้านสะพานพุทธ ใช้คูปองค่ารถเป็นเล่มๆ

ค่ารถตอนนั้น ก็เพียงสตางค์เดียวหรือสองสตางค์เท่านั้น แต่กระนั้นก็ยังไม่ค่อยยอมเสีย

เมื่ออยู่เซนต์คาเบรียลผมใช้วิธีโดดเกาะรถเอา ทั้งไปและกลับ พอนายตรวจเดินมาทางหน้ารถ มาถึงรถพ่วงคันหลัง ผมก็โดดลง เดินไปหน่อย แล้วคอยโดดเกาะรถคันหลังเป็นช่วงๆไปจนถึงโรงเรียน

ขากลับ ก็ทำแบบเก่า เกาะรถสวนทางกลับมาทางเทเวศร์ โดดลงเป็นทอดๆหนีนายตรวจที่มักจะโดดขึ้นมาจากคันหน้า

สมัยนั้นพวกนายตรวจรถราง โดดรถกันเก่ง พอรถสวนกันที่ทางหลีก เขาจะโดดจากคันหนึ่ง ขึ้นอีกคันหนึ่งขณะที่รถกำลังวิ่งสวนทางกันที่ทางหลีกนั้น

วันหนึ่งผมเสียท่านายตรวจจนได้

พอรถจะเข้าหลีก ผมก็เตรียมจะโดดลงนายตรวจแกโดดมาขึ้นคันหลัง คว้ากะไดที่ผมยืนรอจะโดดหนีอยู่

ที่บันไดทางขึ้นลงเขามีราวทองเหลืองไว้ให้เกาะ แกเกาะได้มับก็ยิ้มมองดูผม คล้ายกับจะรู้ทันแล้วก็แบมือขอค่าโดยสาร รอคนขายตั๋วที่กำลังค่อยๆ เดินเก็บสตางค์มาจากทางข้างหน้า 

ผมก็เลยต้องควักสตางค์ให้

             บังเอิญวันนั้น มีสตางค์ติดตัวพอดีค่ารถไม่ยังงั้นเป็นโดนแกกักตัวไว้ แล้วไปปล่อยเอาโน่น... เลยบางลำพูไป...ถึงเลยสนามหลวง จึงปล่อยให้เดินกลับ พวกโดดรถแบบผมโดนกันมาหลายคนแล้ว

วิธีโดดขึ้นโดดลงรถรางนี่มันก็ต้องมีเทคนิค โดดสุ่มสี่สุ่มห้าลงมาก็วัดพื้นเอาง่ายๆ แข้งขาหักไปก็มี ฉะนั้น นักเลงโดดรถ จะต้องเรียนรู้วิธีผ่อนกำลังตามรถไป

ก่อนที่จะโดดขึ้นต้องวิ่งไล่ให้ความเร็วพอๆ กับรถ แล้วถึงจะโดดเกาะได้

ตอนลงก็ต้องโดด แล้ววิ่งตามนิดหน่อย ให้ได้ใกล้เคียงกับความเร็วของรถ จึงจะหยุดได้ ไม่ยังงั้นเป็นคว่ำอยู่ตรงนั้นเอง

คนที่เก่งๆก็ต้องโดดสวนรถได้ คือ เกาะราวแล้วทิ้งตัวคว่ำหน้า สวนทางรถลงบนถนน เท้ายันแน่น

วิธีนี้ไม่ต้องวิ่งตาม เพราะน้ำหนักตัวที่ทิ้งลงมาจะเป็นเบรคไปในตัว หยุดนิ่งอยู่กับที่ไปเอง 

สำคัญที่น้ำหนักที่ทิ้งตัวลงไป ต้องให้พอดีกับความเร็วของรถ

วันไหนยิ่งมีนักเรียนหญิงนั่งอยู่บนรถด้วยแล้วยิ่งต้องแสดงให้ดู ให้หวาดเสียวเล่น – สนุก – โก้ดี





Create Date : 11 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 11 กุมภาพันธ์ 2560 3:17:20 น. 3 comments
Counter : 330 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณก้นกะลา


 
สวัสดีจ้า..
ติดตามอ่านจ้า..


โดย: ก้นกะลา วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:14:53:45 น.  

 
ขอรูปเก่าๆ ลงด้วยครับ ติดตามมาตลอด


โดย: wat IP: 134.196.39.248 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:10:26:22 น.  

 
จะพยายามหารูปเก่าๆ ค่ะ
ย้ายบ้านไปหลายแห่ง
ไม่ทราบว่าจะหาเจอไหมนะคะ


โดย: ธารน้อย วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:5:48:06 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ธารน้อย
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]




แสดงภาพคุณพ่อ
ส่วนตัว จขบ นี้ เคยทำงานส่งเสริมการขาย และโฆษณา / ประชาสัมพันธ์ และกิจกรรมสังคม มาตลอดชีวิต

ใช้ชีวิตอยู่ที่ Geneva, Switzerland นานถึง 8 ปีกับคุณพ่อ-คุณแม่ ตามที่ทางราชการเชิญให้ไปอยู่ที่นั่น และผ่านการสอบ Bacc. ฝรั่งเศส

แหยมไปเรียนสถาปัตย์ฯ ที่ Grenoble, ฝรั่งเศส ตามที่ชอบ แต่คุณพ่อให้กลับมาเรียนต่อที่กรุงเทพ ฯ

ภาษาไทยอ่อนแอ เลยเข้าทำงานกับสายการบินฝรั่งเศสแทน ได้ท่องเที่ยวมาแล้วหลายประเทศ

เคยได้กระทบไหล่กับผู้นำระดับโลกมาแล้ว สมัยที่ทำงานกับองค์กรต่างประเทศที่เกี่ยวกับ U.N. ที่ New York City

เคยทำงานกับธนาคารใหญ่ของไทยมาด้วย (ไม่ทราบไป ๆ มา ๆ ได้ไง)

และเคยได้ลิ้มรสรับใช้ชาติที่กระทรวงคมนาคม สมัยที่นายเป็นรมว. ที่นั่น (ถูกนายตามตัวให้ไปทำงานหน้าห้องอยู่ 7 เดือน ตามอายุของรัฐบาลชวน 2)

ชีวิตมีหลากรส และโชคดีสุด ๆ ที่ได้นายดีทุกคน ได้เรียนรู้สิ่งดี ๆ จากนายทุกคนมากมาย

มีลูก 2 คนที่ดีมาก ๆ ไม่ทำให้พ่อ-แม่ผิดหวัง แต่คนเราไม่มีอะไรเต็มร้อย ชีวิตคู่กลับเจอมือที่สามอย่างไม่เคยคิดมาก่อน

มีความสุขกับการเรียนรู้การใช้ชีวิตที่เป็นอิสระ มากว่า 15 ปี โดยไม่ต้องเกรงใจคนที่บ้านอีกต่อไป

กว่าจะรู้สึกตัวว่า มัวแต่ปลูกต้นไม้ในแปลงของคนอื่น ก็นานไปหน่อย

กำลังปลูกต้นไม้ในแปลงของตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวดอกผล พร้อมแบ่งปันให้ผู้ที่เห็นคุณค่า

ตอนนี้มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น เลยไปค้นเอาบทประพันธ์ของคุณพ่อออกมาปัดฝุ่น แล้วทำ Blog ให้ผู้สนใจในงานเขียนเก่า ๆ ลองอ่านดู

ลองไปอ่านนะคะ แล้ว comment มาบ้าง

ขอบคุณมากค่ะ

ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ ที่นิสัยดี ไม่เห็นแก่ตัว ทุกคนค่ะ

E.Mail: tha.rinee@yahoo.com


ห้ามนำงานประพันธ์โดย พ.ต.อ. พุฒ บูรณสมภพ หรือ 4411 ไปดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
New Comments
Friends' blogs
[Add ธารน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.