จงให้ความสำคัญต่อสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าสิ่งที่ถูกใจ
Group Blog
 
 
มกราคม 2560
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
10 มกราคม 2560
 
All Blogs
 
เส้นทางชีวิต... กว่าจะถึง พันตำรวจเอก ตอนที่ ๖





นายตำรวจคนนั้นดึงเอาแผ่นกระดาษนั้นกลับไป

“เอา... เซ็นไม่ได้ ก็ไม่ต้องเซ็นวะ ” เขาหัวเราะ แล้วหันไปทางคุณยาย

“ ผมต้องเอาไอ้หนูนี่ไปโรงพัก”

“โธ่ ! จะเอามันไปขังหรือคะ” ยายผมทำเสียงเหมือนกับจะร้องไห้ 

“ ตัวมันแค่นี้เอง ”

“ผมต้องทำตามกฎหมายครับ คุณยาย... เรื่องอะไร ไว้ค่อยว่ากันทีหลัง ” แล้วเขาก็ดึงมือผม

“ ไปไอ้หนู ”

ผมดึงมือกลับแต่มันไม่หลุด

ผมดิ้นเมื่อเขาจะดึงมือผมให้ลุกขึ้นให้ได้

ยายผมยังคงโอบผมไว้ แล้วยายก็ร้องไห้

ผมหน้ามืดมองไม่เห็นอะไร แล้วผมก็หมดสติ

ผมมารู้สึกตัวอีกทีผมยังเอาหัวพาดตักยายอยู่

ผมเงยหน้ามองดูยายแล้วมองไปรอบตัว

ที่นั่นไม่ใช่ที่บ้าน

ผมพลิกหน้าไปดูรอบๆอีก ผมไม่รู้ว่ามันเป็นที่ไหน ได้ยินเสียงคนพูดกันหนวกหู และเห็นคนแต่งตัวตำรวจเดินไปมากันขวักไขว่

ผมแหงนหน้ามองดูยายอีก

ยายกัมลงมองผม  ที่นัยน์ตายายยังมีน้ำตา แล้วยายก็ลูบหัวผม

“ไอ้หนูเอ๋ย เอ็งมันเกิดมามีกรรม  ต้องพรากจากพ่อจากแม่ แล้วยังจะต้องมาพรากจากยายไปอีก ”

แล้วยายก็สะอื้น

“เขาจะเอาผมไปไหนครับ ยาย ” ผมถาม

“ยายก็ยังไม่รู้ เห็นเขาพูดว่า เอ็งจะต้องไปอยู่โรงเรียนดัดสันดาน ยายก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน ”

ในสมองผมมันอื้อไปหมด

ผมไม่เข้าใจอะไรเลยเขาจะเอาผมไปไหนไม่ได้ ผมจะอยู่กับยาย แล้วผมก็เพลียหลับไปอีก

ผมตื่นขึ้นมามองไม่เห็นยาย ผมนอนอยู่บนพื้นกระดานคนเดียว





Create Date : 10 มกราคม 2560
Last Update : 17 มกราคม 2560 1:52:41 น. 0 comments
Counter : 202 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ธารน้อย
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]




แสดงภาพคุณพ่อ
ส่วนตัว จขบ นี้ เคยทำงานส่งเสริมการขาย และโฆษณา / ประชาสัมพันธ์ และกิจกรรมสังคม มาตลอดชีวิต

ใช้ชีวิตอยู่ที่ Geneva, Switzerland นานถึง 8 ปีกับคุณพ่อ-คุณแม่ ตามที่ทางราชการเชิญให้ไปอยู่ที่นั่น และผ่านการสอบ Bacc. ฝรั่งเศส

แหยมไปเรียนสถาปัตย์ฯ ที่ Grenoble, ฝรั่งเศส ตามที่ชอบ แต่คุณพ่อให้กลับมาเรียนต่อที่กรุงเทพ ฯ

ภาษาไทยอ่อนแอ เลยเข้าทำงานกับสายการบินฝรั่งเศสแทน ได้ท่องเที่ยวมาแล้วหลายประเทศ

เคยได้กระทบไหล่กับผู้นำระดับโลกมาแล้ว สมัยที่ทำงานกับองค์กรต่างประเทศที่เกี่ยวกับ U.N. ที่ New York City

เคยทำงานกับธนาคารใหญ่ของไทยมาด้วย (ไม่ทราบไป ๆ มา ๆ ได้ไง)

และเคยได้ลิ้มรสรับใช้ชาติที่กระทรวงคมนาคม สมัยที่นายเป็นรมว. ที่นั่น (ถูกนายตามตัวให้ไปทำงานหน้าห้องอยู่ 7 เดือน ตามอายุของรัฐบาลชวน 2)

ชีวิตมีหลากรส และโชคดีสุด ๆ ที่ได้นายดีทุกคน ได้เรียนรู้สิ่งดี ๆ จากนายทุกคนมากมาย

มีลูก 2 คนที่ดีมาก ๆ ไม่ทำให้พ่อ-แม่ผิดหวัง แต่คนเราไม่มีอะไรเต็มร้อย ชีวิตคู่กลับเจอมือที่สามอย่างไม่เคยคิดมาก่อน

มีความสุขกับการเรียนรู้การใช้ชีวิตที่เป็นอิสระ มากว่า 15 ปี โดยไม่ต้องเกรงใจคนที่บ้านอีกต่อไป

กว่าจะรู้สึกตัวว่า มัวแต่ปลูกต้นไม้ในแปลงของคนอื่น ก็นานไปหน่อย

กำลังปลูกต้นไม้ในแปลงของตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวดอกผล พร้อมแบ่งปันให้ผู้ที่เห็นคุณค่า

ตอนนี้มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น เลยไปค้นเอาบทประพันธ์ของคุณพ่อออกมาปัดฝุ่น แล้วทำ Blog ให้ผู้สนใจในงานเขียนเก่า ๆ ลองอ่านดู

ลองไปอ่านนะคะ แล้ว comment มาบ้าง

ขอบคุณมากค่ะ

ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ ที่นิสัยดี ไม่เห็นแก่ตัว ทุกคนค่ะ

E.Mail: tha.rinee@yahoo.com


ห้ามนำงานประพันธ์โดย พ.ต.อ. พุฒ บูรณสมภพ หรือ 4411 ไปดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
New Comments
Friends' blogs
[Add ธารน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.