จงให้ความสำคัญต่อสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าสิ่งที่ถูกใจ
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
4 มีนาคม 2560
 
All Blogs
 
เส้นทางชีวิต... กว่าจะถึง พันตำรวจเอก ตอนที่ ๔๔





ผมมาผจญกับ ผู้กองเต็ม เข้าอีกจนได้ อย่างไม่ได้นึกมาก่อน ในระหว่างออกฝึกที่โรงพักนั่นเอง
      วันหนึ่ง เป็นวันแต่งงานของเพื่อนของพี่ผมคนหนึ่ง เขาชวนไปกินข้าวที่โรงแรมราชธานี หัวลำโพง เพราะพี่เขยของมันชื่อ ร้อยเอก หงษ์ หอมเศรษฐี เป็นหมออยู่ที่กรมรถไฟ และโรงแรมราชธานีนั้น เป็นของกรมรถไฟ เขาจึงไปเลี้ยงกันที่นั่น
      ผมไปตามคำชวน แต่งตัวนุ่งกางเกงแพรปังลิ้น สวมเสื้อนอกกระดุมห้าเม็ดโก้ รองเท้าแตะชั้นดี
      สมัยนั้น กางเกงแพรปังลิ้นกำลังขึ้นชื่อ แพงและสวย
      ผมไปถึงงาน ทักทายปราศัยกับเพื่อนๆ แล้วก็เข้านั่งโต๊ะ กำลังคุยอยู่กับคนข้างๆ เพลินอยู่ ก็มีคนมานั่งที่เก้าอี้ว่างข้างๆ ตัวผม ผมหันไปมอง แทบช็อก พอเห็นว่าเป็นใคร
      ผู้กองเต็ม ของผมนั่นเอง
      ผมก็ลืมไปว่า แกเป็นน้องของคุณหมอหงษ์ พี่เขยของเพื่อนคนที่ชวนผมคนนั้น
      “ ทำไมแต่งตัวนอกครื่องแบบมา ” ผู้กองเต็ม เล่นงานผมทันที “ เธอยังไม่ได้รับกระบี่นะ ยังแต่งพลเรือนไม่ได้ ”
       ผมนึกในใจ ตายแน่คราวนี้ ไม่มีทางแก้ตัวอะไร เห็นทีจะไม่ได้รับกระบี่เสียแล้ว เพราะถ้าผมถูกตัดแต้มความประพฤติถึงยี่สิบแต้ม ผมก็จะต้องเรียนซ้ำชั้น ถือเป็นตก แม้ว่าผลการสอบจะผ่านไปแล้ว และผมได้ที่หนึ่งของรุ่นอีกก็ตาม ไม่มีทางเอาตัวรอดได้คราวนี้
       ผู้กองเต็ม นั้นก็คือ ขมิ้นกับปูน สำหรับผม
       แกเล่นงามผมไม่ได้มาหลายหนแล้ว คราวนี้เป็นทีของแกเต็มประตู
       ผมยกมือไหว้ แล้วพูดว่า
       “ ผมผิดครับ ผมยอมรับผิด แต่ผมเห็นว่า อีกไม่กี่วัน ผมก็จะเข้าพิธีรับกระบี่แล้ว เครื่องแบบางชิ้น นักเรียนลูกศิษย์ของผมขอเอาไป ผมก็ให้ไปหมด ไม่มีจะแต่ง ”
       ซึ่งก็เป็นความจริง ท๊อบบูธหนังชั้นดีของผม ก็โดนนักเรียนในหมวดที่ผมเป็นผู้ช่วยฯ อยู่ ขอไปแล้ว เขาว่า ผมเป็นตำรวจ ไม่ต้องใช้ท๊อบบูธ ผมก็เลยให้เขาไป
      คนที่ผมให้ไปนั้น เป็นถึงรองผู้บัญชาการทหารบก เพิ่งจะปลดเกษียณไปปีนี้เอง เขาเห็นผมที่ไหน ก็ยังเรียกผู้ช่วยฯ อยู่ ติดปาก
      “ อย่าออกรับกระบี่เลย ดีไหม ” ผู้กองเต็ม กระซิบที่หูผม
       ผมหมดท่า นึกในใจ กูไปแน่ แล้วผมก็หันไป พูดว่า
     “ ผมยอมรับว่าผมผิด แต่ถ้าผู้กองไม่กรุณาผม จะเอาผมถึงขั้นเรียนชั้น อนาคตของผมไม่มีความหมาย ผมจะไม่ยอมอยู่เรียนซ้ำชั้นให้อายเพื่อน ผมจะลาออก และคนที่ทำให้ผมเสียอนาคต จะต้องได้รับการตอบแทนจากผม อย่างเท่าเทียมกับความสิ้นอนาคตของผม ”
      ผู้กองเต็ม ไม่พูดอะไร หัวเราะหึๆ แล้วก็ไม่เอาใจใส่กับผมอีกต่อไป
      ผมเล่าให้เพื่อนเจ้าของงานฟังถึงเรื่องนี้ เขาปลอบใจผมว่า ไม่ต้องกลัว เขาจะจัดการพูดให้เอง หรือไม่ก็จะให้ คุณหมอหงษ์ พี่ชายของผู้กอง พูดให้
      ในใจผมนั้น ยังนึกว่า ผู้กองเต็ม เอาผมแน่ ไม่มีโอกาสอะไรที่ดีกว่านี้อีกแล้ว ที่จะแก้แค้นผม
      ผู้กองเต็ม ไม่ได้เล่นงานผม เพราะผมได้รับหมายกำหนดการ ให้มาเข้าพิธีรับกระบี่ได้ในวันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๔๘๓
      ในวันนั้น จอมผล ป. เป็นผู้มอบกระบี่ และติดดาวบนบ่าให้ทุกคน
      ผมได้รับเงินรางวัลอีก แปดสิบบาท เป็นรางวัลที่สอบไล่ได้ที่หนึ่งตลอดสามปีติดต่อกัน แต่ไม่ให้เป็นเงิน ต้องเอาไปซื้อหนังสือตำรา แล้วทางรชการจะออกค่าตำรานั้นให้
      ผมซื้อตำรากฎหมายเสียเมื่อย
      เงินแปดสิบบาท สมัยนั้น เท่ากับเงินเดือนชั้นสัญญาบัตรขั้นต้น และใช้ทำอะไรได้มากมาย







Create Date : 04 มีนาคม 2560
Last Update : 6 มีนาคม 2560 7:01:30 น. 1 comments
Counter : 189 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณก้นกะลา


 
สวัสดีจ้า..
ติดตามอ่านจ้า..


โดย: ก้นกะลา วันที่: 6 มีนาคม 2560 เวลา:20:07:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ธารน้อย
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




แสดงภาพคุณพ่อ
ส่วนตัว จขบ นี้ เคยทำงานส่งเสริมการขาย และโฆษณา / ประชาสัมพันธ์ และกิจกรรมสังคม มาตลอดชีวิต

ใช้ชีวิตอยู่ที่ Geneva, Switzerland นานถึง 8 ปีกับคุณพ่อ-คุณแม่ ตามที่ทางราชการเชิญให้ไปอยู่ที่นั่น และผ่านการสอบ Bacc. ฝรั่งเศส

แหยมไปเรียนสถาปัตย์ฯ ที่ Grenoble, ฝรั่งเศส ตามที่ชอบ แต่คุณพ่อให้กลับมาเรียนต่อที่กรุงเทพ ฯ

ภาษาไทยอ่อนแอ เลยเข้าทำงานกับสายการบินฝรั่งเศสแทน ได้ท่องเที่ยวมาแล้วหลายประเทศ

เคยได้กระทบไหล่กับผู้นำระดับโลกมาแล้ว สมัยที่ทำงานกับองค์กรต่างประเทศที่เกี่ยวกับ U.N. ที่ New York City

เคยทำงานกับธนาคารใหญ่ของไทยมาด้วย (ไม่ทราบไป ๆ มา ๆ ได้ไง)

และเคยได้ลิ้มรสรับใช้ชาติที่กระทรวงคมนาคม สมัยที่นายเป็นรมว. ที่นั่น (ถูกนายตามตัวให้ไปทำงานหน้าห้องอยู่ 7 เดือน ตามอายุของรัฐบาลชวน 2)

ชีวิตมีหลากรส และโชคดีสุด ๆ ที่ได้นายดีทุกคน ได้เรียนรู้สิ่งดี ๆ จากนายทุกคนมากมาย

มีลูก 2 คนที่ดีมาก ๆ ไม่ทำให้พ่อ-แม่ผิดหวัง แต่คนเราไม่มีอะไรเต็มร้อย ชีวิตคู่กลับเจอมือที่สามอย่างไม่เคยคิดมาก่อน

มีความสุขกับการเรียนรู้การใช้ชีวิตที่เป็นอิสระ มากว่า 15 ปี โดยไม่ต้องเกรงใจคนที่บ้านอีกต่อไป

กว่าจะรู้สึกตัวว่า มัวแต่ปลูกต้นไม้ในแปลงของคนอื่น ก็นานไปหน่อย

กำลังปลูกต้นไม้ในแปลงของตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวดอกผล พร้อมแบ่งปันให้ผู้ที่เห็นคุณค่า

ตอนนี้มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น เลยไปค้นเอาบทประพันธ์ของคุณพ่อออกมาปัดฝุ่น แล้วทำ Blog ให้ผู้สนใจในงานเขียนเก่า ๆ ลองอ่านดู

ลองไปอ่านนะคะ แล้ว comment มาบ้าง

ขอบคุณมากค่ะ

ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ ที่นิสัยดี ไม่เห็นแก่ตัว ทุกคนค่ะ

E.Mail: tha.rinee@yahoo.com

ห้ามนำงานประพันธ์โดย พ.ต.อ. พุฒ บูรณสมภพ หรือ 4411 ไปดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
นาฬิกาและปฏิทิน ขอบคุณ คุณ konseo สำหรับนาฬืกานี้
New Comments
Friends' blogs
[Add ธารน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.