|
|
ธรรมะหรรษา ตอน ความสุขเล็ก ๆ
>
ที่มา : ผ้าเหลืองเปื้อนยิ้ม ผู้เขียน : กิตติเมธี
เป็นธรรมชาติที่ใครต่อใครมักจะหาเวลาว่างเพื่อหาความสุขจากการทำกิจกรรมส่วนตัว เช่น เล่นกีฬา ออกกำลังกาย ไปดูหนัง เที่ยวสวนสาธารณะ สวนสนุก หรือแม้แต่ไปเที่ยวห้าง
แต่สำหรับพระเณร ไม่มีที่ไหนที่จะให้ไปได้ หรือมีกิจกรรมอะไรให้ทำมากนัก นอกจาก สวดมนต์ กวาดวัด นั่งสมาธิ ปลูกต้นไม้ เลี้ยงหมา เลี้ยงแมวไปตามเรื่อง
และกิจกรรมที่สามเณรน้อยมักจะอาศัยผ่อนคลายจากกิจวัตรหลักคือ การนอน ไม่ว่าจะที่ไหน เมื่อไร สามเณรน้อยสามารถหลับได้ตลอดเวลา จนหลายครั้งที่พระอาจารย์ต้องไปปลุก พร้อมแซวสามเณรน้อยบ่อย ๆ
กลัวเณรนอนจนเหนื่อย เอ้า...ตื่นมาพักบ้างสิ
และหลายครั้งที่การนอนนี่เอง ทำให้สามเณรน้อยสร้างปัญหาให้พอควร บางทีขึ้นรถเมล์ก็หลับจนเลยป้าย หรือขนาดไปสอบ ยังเข้าไปหลับจนเกือบหมดเวลาก็มี พระอาจารย์จึงต้องแก้ไขด้วยการมอบนาฬิกาปลุกเรือนเล็กๆ ให้เป็นของใช้ที่จำเป็นอีกอันหนึ่ง
โดยให้สามเณรพกติดตัวตลอดเวลา และตั้งปลุกทุกครั้งที่จะหลับ ไม่ว่าจะขึ้นรถหรือเข้าห้องสอบก็ต้องนำไปด้วย
เอาไว้ปลุก ถ้าคิดจะหลับ
พระอาจารย์เตือนอีกครั้ง หลังจากผ่านไปไม่นาน สามเณรน้อยก็เอามาคืนพร้อมกับบอกพระอาจารย์
ผมไม่ใช้แล้วครับ
อ้าว...ทำไมล่ะ
ก็พระอาจารย์คิดดูสิครับ เวลาอยู่บนรถ แล้วนาฬิกาดังแต่ละครั้ง คนหันมามองกันหมดทั้งคัน เพราะไม่ได้ปลุกแต่ผมคนเดียว คนอื่นเขาตื่นกันหมด...
อายทำไมทีนี้ ทีหลับยังไม่อายเลย
ก็อายสิครับ ก็เวลานาฬิกาปลุกทีไร ผมไม่เคยตื่นเลยมีคนอื่นเขาเดินมาปลุก แล้วบอกว่า...เณร ต่อไปไม่ต้องใช้แล้วนะนาฬิกาน่ะ บอกให้คนข้าง ๆ ปลุกให้ง่ายกว่า...นั่นล่ะครับ ต่อไปผมขึ้นรถก็จะบอกกระเป๋ารถให้ปลุกด้วย หรือเข้าห้องสอบก็ให้คนคุมคอยปลุก สบายกว่าเยอะเลยครับ
สามเณรพูดเมื่อพบเจอวิธีใหม่ในการปลุกตนเองอย่างแหล่มเลย
เฮ้อ...นึกว่าเณรจะสำนึก แล้วไม่หลับอีก พระอาจารย์ถอนหายใจ
คนที่ชอบนอนจะแสวงหาความเจริญรุ่งเรืองได้ยาก ซ้ำร้ายยังจะสร้างแต่ความขี้เกียจ ทำให้ยากที่จะประสบความสำเร็จในชีวิต
เณรน้อยก็เหมือนเด็ก ต้องเคี่ยวกันอีกนานนะครับท่านอาจารย์
| Create Date : 15 กันยายน 2555 |
| Last Update : 15 กันยายน 2555 8:41:47 น. |
|
27 comments
|
| Counter : 1012 Pageviews. |
|
|
|
โดย: mambymam วันที่: 15 กันยายน 2555 เวลา:7:51:12 น. |
|
|
|
โดย: VELEZ วันที่: 15 กันยายน 2555 เวลา:8:14:16 น. |
|
|
|
โดย: tui/Laksi วันที่: 15 กันยายน 2555 เวลา:9:02:52 น. |
|
|
|
โดย: tui/Laksi วันที่: 15 กันยายน 2555 เวลา:9:57:28 น. |
|
|
|
โดย: ลุงกล้วย วันที่: 15 กันยายน 2555 เวลา:16:21:33 น. |
|
|
|
โดย: ลุงกล้วย วันที่: 15 กันยายน 2555 เวลา:16:28:36 น. |
|
|
|
โดย: ลุงกล้วย วันที่: 15 กันยายน 2555 เวลา:16:31:17 น. |
|
|
|
โดย: ประกายพรึก วันที่: 15 กันยายน 2555 เวลา:17:51:01 น. |
|
|
|
โดย: อุ้มสี วันที่: 15 กันยายน 2555 เวลา:20:25:25 น. |
|
|
|
โดย: Sawnoy วันที่: 15 กันยายน 2555 เวลา:22:34:07 น. |
|
|
|
โดย: deco_mom วันที่: 17 กันยายน 2555 เวลา:8:51:02 น. |
|
|
|
|
|
|
|
เกิดมาเป็นมนุษย์ปุถุชน
ความทุกข์มิได้พ้นจนสักหน้า
สุดแท้แต่กรรมที่ทำมา
ถึงเวลาสิ้นสุขก็ทุกข์ไป
ถ้าถึงคราวพ้นเข็ญที่เป็นทุกข์
ก็กลับมีความสุขสืบไปใหม่
เป็นธรรมดามานี้แต่ไรไร
จะหวาดหวั่นพรั่นใจไม่ต้องการ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|