Group Blog
 
<<
มีนาคม 2558
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
27 มีนาคม 2558
 
All Blogs
 

๒๓.๐..ปี่พาทย์สายฝน..๐.




.๐..ปี่พาทย์สายฝน..๐.
.
ดั่งปี่พาทย์สาดเสียงเจรียงเศร้า
พลิ้วมาเพียงแผ่วเบาไร้เงาเผย
อวลไอดินกลิ่นกรุ่นความคุ้นเคย
ลมรำเพยพัดผ่านบ้านริมคลอง
.
เสียงขลุ่ยโหยหวนหามาจากไหน
ลมพัดปลิวพลิ้วไหวใกล้ริมหนอง
เสียงชะโดโผล่ผลุงสะดุ้งมอง
ท่วงทำนองขลุ่ยขาดบาดภวังค์
.
ลมลอยเอื่อยเฉื่อยฉิวพัดทิวไผ่
หรีดเรไรคล้ายคนเป่ามนต์ขลัง
กระพริบตาหาดาวเมฆพราวบัง
กึ่งนอนนั่งนิ่งหลับไปกับดาว
.
ค่ำคืนนี้ไร้แสงแห่งสีสัน
นวลแห่งจันทร์มืดอับรับลมหนาว
เดือนดำด่างอย่างใจไร้แสงวาว
เจ็บรวดร้าวคราวครั้งเคยฝังใจ
.
แทรกความเงียบเยียบเย็นเป็นจังหวะ
ลมปะทะฟ้าร้องคำรามไล่
จักกะจั่นหรีดหริ่งและเรไร
หยุดเสียงร้องทันใดให้เงียบงัน
.
สายพิรุณหยดหยาดลมสาดซ้ำ
ท้องฟ้าคร่ำครวญร้องดั่งกลองลั่น
อึ่งอ่างร่ำเสียงเร่าใต้เงาจันทร์
สะท้านสั่นงันงกตกตะลึง
.
ต้องเร่ร่อนแรมรอนนอนก้นหลุม
ไร้ผ้าคลุมห่มทับเมื่อหนาวถึง
มีเพียงโคลนเลนปนจากก้นบึง
อโณทัยโผล่ถึงจึ่งหนาวจาง
.
ได้เห็นแสงสีสันน่าหรรษา
ปรารถนาคืนวันนั้นสว่าง
ในหัวใจหมายปองแค่กองฟาง
เพื่อทอดร่างลงซุกเกินสุขพอ
.
เพลงปี่พาทย์สายฝนในความฝัน
ตื่นก็พลันอันตรธานไม่สานต่อ
ไร้กองฟางให้ซุกเข้าคลุกคลอ
เห็นเพียงบ่อหลุมเลนให้เอนกาย
.
ปรารถนาเพียงมีที่หลบฝน
หวังไออุ่นให้ตนพ้นหนาวหาย
ซุกเศษของกองฟอนนอนเดียวดาย
ยังไม่หายคลายเศร้าด้วยหนาวลม
.
.๐..พันคม..๐.

ภาพ..จากอินเตอร์เนท






 

Create Date : 27 มีนาคม 2558
10 comments
Last Update : 27 มีนาคม 2558 18:01:53 น.
Counter : 60 Pageviews.

 

555 ย้อนอดีตไกลไปขนาดนั้นเลย
จริง ๆ ละครทีวีเรื่องพ่อไก่แจ้ทางช่อง 3 ก็เพิ่งจบไปไม่นานนี้เอง ปีที่แล้วมังคะ
เรื่องไม่เกี่ยวกัน แต่อากัปกริยาของพ่อไก่แจ้ใช้ได้เลย
คือเจอไก่ตัวเมียเมื่อไหร่ พ่อไก่แจ้จะป้อเข้าหาทุกที
เป็นที่มาของคำว่า "เจ้าชู้ไก่แจ้" เช่นนั้นแล อิอิ
โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 24 มีนาคม 2558 เวลา:21:24:18 น.

ละครทีวีมันไม่สนุก..ยุคเก่ากรุงเล่น บุคลิกกะลอนยียวนนี่พี่กรุงเขาสุดๆอยู่แล้วในยุคนั้น..
...
อาการป้อของไก่แจ้นี่..ดูแล้วเหมือนที่ว่าจริงๆครับ

 

โดย: พันคม 27 มีนาคม 2558 18:06:42 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณพันคมพักนี้มานอนเฝ้าแม่ค่ะแม่หกล้มเข่าบวมเดินไม่ได้และบ้านแม่ไม่มีเน็ตใช้มือถือไม่สะดวกเลยค่ะไว้กลับบ้านค่อยมาใหม่นะคะ
โดย: กิ่งฟ้า IP: 49.230.135.67 วันที่: 24 มีนาคม 2558 เวลา:21:37:45 น.

น่ากลัวสำหรับคนมีอายุที่สุดคือหกล้มนี่หล่ะ
กิ่งทำหน้าที่ดีที่สุดแล้ว..ครับ
เนทเล่นเมื่อไหร่ก็ได้นิ

 

โดย: พันคม 27 มีนาคม 2558 18:44:58 น.  

 

ว้าววววว รีบโหวตให้กลอนขนมของพี่ชายอย่างด่วนเลยจ้า
แม้ความงามของกิ้งก่า จะไม่อาจเทียบระเด่นบุษบาได้
แต่รับรองว่า ความกวนโอ๊ย และ น้ำหนักตัว ไม่เป็นรองใคร อ่ะจิ๊
ป่านนี้พี่ชายคงหลับแล้วแน่ๆเลย . . .
ปอมไปนอนบ้างดีก่า ดึกแล้วอ่ะ
โดย: กาปอมซ่า วันที่: 24 มีนาคม 2558 เวลา:22:46:59 น.

พี่พันเชื่อเรืองน้ำหนักตัวนี่หล่ะ..ครับ๕๕๕
พุดแล้วนึกภาพออก แต่ไม่บอกว่าภาพอะไร..กริ๊กกก

 

โดย: พันคม 27 มีนาคม 2558 18:48:13 น.  

 

อุ้มแวะมาอ่านก่อนนอนค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 24 มีนาคม 2558 เวลา:22:58:51 น.

ขอบคุณก่อนนอนวันใหม่ขอรับ..

 

โดย: พันคม 27 มีนาคม 2558 18:49:20 น.  

 

อ่านกลอนไพเราะก่อนนอนค่ะพี่พันคม
ฝนตกลงมาบ้าง
ทำให้อากาศเย็นลงอย่างที่พี่พันคมบอกไว้อาทิตย์ที่แล้วเลยค่ะ
คืนนี้นอนหลับฝันดีนะคะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 24 มีนาคม 2558

ยังตกอีกหลายวันหล่ะครับ..กทม..แทบจมน้ำเลย
๕๕๕
สงสารซูปเปอร์ที่น้ำทะลัก คงเสียหายน่าดูเลย

 

โดย: พันคม 27 มีนาคม 2558 18:51:27 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณพันคม ไปกู้คืนให้แล้วนะคะ ประโยคต่างๆไม่เห็นมีอะไรที่จะโดนแบนเลยนะคะ ก็ธรรมดาค่ะกิ่งอ่านแล้ว คงจะเพราะใช้ภาษาลูกทุ่งไป
หน่อยมั๊ง อิอิ
"พูดถึงโคลงผมก็เขียนไว้แต่พอฟังโคลงนี้แล้ว
ไม่กล้าเอาลง อายใจตัวเองนัก..
เหมือนฟ้ากับก้นเหว"
โคลงสี่สุภาพที่คุณพันคมแต่งก็เพราะมากมายค่ะสู้ได้อยู่แล้วค่ะกิ่งถึงบอกว่าเป็นชั้นปรมาจารย์แล้วไงคะ อย่าถล่มตัวเองให้มากนักเลยค่ะยอมๆไปเถอะ อิอิ
มีความสุขวันพุธค่ะ
โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 25 มีนาคม 2558 เวลา:15:49:16 น.

คงเรื่องใช้ภาษาแทนตัวนี่หล่ะใช่..ชัดเลย

พูดถึงโคลง คนสมัยนี้ไม่มีความเชี่ยวชาญและอารมณ์เท่าคนสมัยก่อน
บางครั้งจึงพยายามใช้คำเก่าๆเพื่อเลียนแบบคนโบราณให้ดูเหมือนและคล้าย แต่จริงๆไม่จำเป็นสมัยโบราณใช้ภาษานั้นเพราะยุคนั้น
ปัจจุบันภาษาเปลี่ยนไป การเขียนก็ควรเปลี่ยนไปด้วย
แต่ที่ผมพูดคืออารมณืที่เขาถ่ายทอดเป็นอักษรนั้น
เราเลียนแบบไม่ได้ เพราะความรู้สึกเราไม่ถึง
สมัยนี้คนรักกันมันเปิดปุ๊บติดปั๊บมันไม่ซึ้ง..
สมัยก่อนกว่าจะเจอกันกว่าจะติดต่อกันได้..ความโหยหามันจึงสุดๆ

 

โดย: พันคม 27 มีนาคม 2558 18:58:39 น.  

 

..เรื่องเกิดจากต้นวงศ์แห่งเทวา
ปะตาระกาหลาโกรธากร่าง
แสร้งจำพรากทั้งที่รู้อยู่นายนาง
มิอาจร้างลืมรักจากหัวใจ
บทนี้โดยเฉพาะบรรทัดที่สองนี่งงเลยค่ะพี่พัน
ไม่เก่งกลอน คนแต่งกลอนเก่งน่าชื่นชมมากๆค่ะ
ช่วงนี้ยุ่งนิดหน่อยค่ะพี่พัน เลยยังไม่ได้หัดแต่งต่อเลย
ขอบคุณสำหรับบทกลอนเพราะๆค่า
ภาพประกอบสวยมากๆค่ะ
โดย: lovereason วันที่: 25 มีนาคม 2558 เวลา:22:51:59 น.

ปะตาระกาหลา คือต้นวงศ์แห่งเทวาที่อยู่บนสวรรค์
เกิดหมั่นใส้อิเหนาที่กะล่อนและเจ้าชู้เลย..ดลบันดานให้เกิดความวุ่นวายจนอิเหนากับบุษบาต้องพลัดพรากจากกัน..นะครับ..นุ่น

 

โดย: พันคม 27 มีนาคม 2558 19:04:24 น.  

 

จักกะจั่นหรีดหริ่งและเรไร

อ่านแล้วได้อารมณ์ตอนนี้เลยค่ะ
ที่บ้านตอนนี้เสียงจั๊กกะจั่นเรไรระงมไปหมด
นี่ขนาดอยู่ในเมืองแท้ ๆ อุปมาเหมือนอยู่กลางสวนก็ไม่ปาน

ยังเป็นไก่แจ้อยู่ แต่เอใจลึกๆนึกถึงใครไว้หรือเปล่า...ไก่แจ้เนี้ยะ
จริง ๆ ก็ไม่ได้นึก แต่พอทักก็นึกขึ้นมาทันทีเลย
คนแต่งเพลงยาวเก่ง ๆ อย่างนี้ก็มีสิทธิ์เหมือนกันนะเออ อิอิ

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 27 มีนาคม 2558 20:45:51 น.  

 

โอ๊ยยยยยยยยย ถ้าปอมทายหวยเหมือนที่เดากลอนพี่ชาย ปอมคงรวยเละไปแย้ว


กลอนสายฝน ต้องกลอนยาขมชัวร์ ไม่มีทางเป้นกลอนขนมไปได้ อ่ะจิ๊


ไม่เป็นไร . . . กลอนยาขม มาเจอขนมของปอมซะโดยดี






หม่ำๆกันพี่ชาย เพื่อความอวบอันเป็นนิรันดร์

ว่าแต่พี่นึกถึงปอม พี่นึกถึงอะไรอ่ะ


ต้องเป็นกิ้งก่าน่ารักๆ อยู่แล้วเนอะๆๆๆๆๆ

 

โดย: กาปอมซ่า 27 มีนาคม 2558 22:13:12 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณพันคม เรื่องคำประพันธ์คนสมัยก่อนไม่ว่ากวีท่านใด สำนวนกลอนจะไพเราะอ่อนหวานอ่านแล้วนึกภาพออกตามด้วยอารมณ์อันสุนทรีย์ แต่กวีปัจจุบันเท่าที่เห็นส่วนมากจะแต่งกลอนอิสระ ซึ่งอ่านแล้วต้องใช้ความพยายามเข้าไปในความรู้สึกของกวีให้ได้กิ่งก็มีความคิดเหมือนกันว่าความรู้สึกที่ได้สัมผัสนั้นคือความกระด้างไม่ละเอียดอ่อนไม่รู้สึกมีอารมณ์สุนทรีย์แต่อย่างใดถ้าตัวผู้อ่านไม่เกิดความรู้สึกแบบนั้นเกิดขึ้น อ่านแล้วจะรู้สึกเฉยๆมากกว่า

แต่กวีสมัยก่อนถึงผู้อ่านจะมีความรู้สึกเศร้า รัก อาลัยหรือไม่ แต่เมื่อใดที่ได้อ่านคำประพันธ์ที่กลั่นกรองออกมาจากความรู้สึกของกวีแล้วก็จะพลอยรู้สึก เศร้า รัก อาลัยไปด้วยพร้อมจินตนาการไปด้วยเกิดอารมณ์สุนทรีย์ในการได้สัมผัสกับบทประพันธ์นั้นตามไปด้วยทันที

กิ่งเห็นด้วยกับคุณพันคมนะคะ แต่อ่านกลอนของคุณพันคมแล้วนั้นคือกลั่นกรองความรู้สึกออกมาเหมือนกวีสมัยก่อนไม่มีผิด ยอดเยี่ยมจริงๆค่ะ

ดังเช่นกลอนในวันนี้

เสียงปี่พาทย์สาดเสียงเจรียงเศร้า
พลิ้วมาเพียงแผ่วเบาไร้เงาเผย
อวลไอดินกลิ่นกรุ่นความคุ้นเคย
ลมรำเพยพัดผ่านบ้านริมคลอง
.
เสียงขลุ่ยโหยหวนหามาจากไหน
ลมพัดปลิวพลิ้วไหวใกล้ริมหนอง
เสียงชะโดโผล่ผลุงสะดุ้งมอง
ท่วงทำนองขลุ่ยขาดบาดภวังค์
.
ลมลอยเอื่อยเฉื่อยฉิวพัดทิวไผ่
หรีดเรไรคล้ายคนเป่ามนต์ขลัง
กระพริบตาหาดาวเมฆพราวบัง
กึ่งนอนนั่งนิ่งหลับไปกับดาว
.

ใช้พรรณนาโวหารพร้อมอุปมาโวหารได้อย่างกวีสมัยก่อนไม่มีผิดแสดงถึงความสามารถในการเปรียบเทียบจริงๆค่ะ

ขอยกนิ้วให้จริงๆค่ะเมื่อไหร่กวีจะเผยโฉมซะทีน้า อิอิ



โหวตให้เลยค่ะสำหรับบทกลอนเพราะๆ อย่าลืมนะคะ กิ่งจอง 1 เล่มค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
พันคม Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

หลับฝันดีค่ะ

 

โดย: กิ่งฟ้า 28 มีนาคม 2558 0:09:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

พันคม
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 48 คน [?]






Friends' blogs
[Add พันคม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.