bloggang.com mainmenu search

ปัญหานี้ เคยมีผู้นำไปกราบทูลถาม องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ดังปรากฏใน จูฬกัมมวิภังคสูตร สรุปความสำคัญว่า ขณะที่พระพุทธเจ้า ประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ได้มีมานพผู้หนึ่ง นามว่า สุภมานพโตเทยยบุตร ได้เข้าเฝ้าพระพุทธองค์ แล้วกราบทูลถามปัญหา ว่า


ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ อะไรหนอ เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้เหล่ามนุษย์ทั้งหลาย ซึ่งเกิดเป็นมนุษย์อยู่ ปรากฏความเลวทรามและความประณีตแตกต่างกัน คือ มนุษย์บางพวกย่อมปรากฏว่า มีอายุสั้น บางพวกอายุยืน บางพวกมีโรคมาก บางพวกมีโรคน้อย บางพวกมีผิวพรรณทราม บางพวกมีผิวพรรณงาม บางพวกมีศักดาน้อย บางพวกมีศักดามาก บางพวกเกิดในตระกูลต่ำ บางพวกเกิดในตระกูลสูง บางพวกมีปัญญาทราม บางพวกมีปัญญาหลักแหลม


สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงตอบว่า “ดูกรมาณพ สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตน เป็นทายาทของกรรม มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งพา กรรมย่อมจำแนกสัตว์ทั้งหลายให้เลวและประณีตได้”
พระพุทธองค์ได้ทรงอธิบายให้ สุภมานพโตเทยยบุตร ฟังเพิ่มเติมโดยพิสดาร ต่อไปว่า



“... บุคคล บางคนในโลกนี้ มักทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วง เป็นคนเหี้ยมโหด มีมือเปื้อนเลือด หมกมุ่นอยู่ในการประหัตประหาร ไม่เอ็นดูเหล่าสัตว์มีชีวิต ...ครั้นเขาตายไป ..ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนมีอายุสั้น

...บุคคลบางคน..เว้นขาดจากการฆ่า วางอาชญา วางศาสตรา มีความละอาย ถึงความเอ็นดู อนุเคราะห์ด้วยความเกื้อกูลในสรรพสัตว์และภูติ ...ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนมีอายุยืน


...บางคน...เป็นผู้มีปรกติเบียดเบียนสัตว์ด้วยฝ่ามือ ด้วยก้อนหิน ด้วยท่อนไม้ ด้วยศาสตรา ...ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนมีโรคมาก

...บางคน...เป็นผู้มีปรกติไม่เบียดเบียนสัตว์ด้วยฝ่ามือ ด้วยก้อนหิน ด้วยท่อนไม้ หรือด้วยศาสตรา...ครั้นขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนมีโรคน้อย


...บางคน...เป็นคนมักโกรธ มากด้วยความแค้นเคือง ถูกเขาว่าเล็กน้อยก็ขัดใจ โกรธเคือง พยาบาทมาดร้าย ทำความโกรธความร้ายและความขึ้งเคียดให้ปรากฏ...ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนมีผิวพรรณทราม

...บางคน...เป็นคนไม่มักโกรธ ไม่มากไปด้วยความแค้นเคือง ถูกคนอื่นเขาว่ามากก็ไม่ขัดใจ ไม่โกรธเคือง ไม่พยาบาท ไม่มาดร้าย ไม่ทำความโกรธความร้ายและความขึ้งเคียดให้ปรากฏ ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนผิวพรรณงาม


...บางคน...เป็นคนมีใจริษยา ย่อมริษยา มุ่งร้าย ผูกใจอิจฉาริษยาในลาภสักการะ ความเคารพ ความนับถือ การไหว้ และการบูชาของคนอื่น ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนมีศักดาน้อย

...บางคน...เป็นคนมีใจไม่ริษยา ย่อมไม่ริษยา ไม่มุ่งร้าย ไม่ผูกใจอิจฉาริษยาในลาภสักการะ ความเคารพ ความนับถือ การไหว้ และการบูชาของคนอื่น ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์ ...เขาจะเป็นคนมีศักดามาก


...บางคน...เป็นผู้ไม่ให้ข้าว น้ำ ผ้า ยาน ดอกไม้ ของหอม เครื่องลูบไล้ ที่นอนที่อาศัย เครื่องตามประทีปแก่สมณะหรือพราหมณ์ ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนโภคะน้อย

...บางคน...เป็นผู้ให้ข้าว น้ำ ผ้า ยาน ดอกไม้ ของหอม เครื่องลูบไล้ ที่นอนทีอาศัย เครื่องตามประทีปแก่สมณะหรือพราหมณ์ ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนมีโภคะมาก


...บางคน...เป็นคนกระด้าง เย่อหยิ่ง ย่อมไม่กราบไหว้คนที่ควรกราบไหว้ ไม่ลุกรับคนที่ควรลุกรับ ไม่ให้อาสนะแก่คนที่ควรให้อาสนะ ไม่ให้ทางแก่คนที่ควรให้ทาง ไม่สักการะแก่คนที่ควรสักการะ ไม่เคารพคนที่ควรเคารพ ไม่นับถือคนที่ควรนับถือ ไม่บูชาคนที่ควรบูชา ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนเกิดในตระกูลต่ำ

...บางคน...เป็นคนไม่กระด้าง ไม่เย่อหยิ่ง ย่อมกราบไหว้คนที่ควรกราบไหว้ ลุกรับคนที่ควรลุกรับ ให้อาสนะแก่คนที่ควรให้อาสนะ ให้ทางแก่คนที่ควรให้ทาง สักการะแก่คนที่ควรสักการะ เคารพคนที่ควรเคารพ นับถือคนที่ควรนับถือ บูชาคนที่ควรบูชา ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนเกิดในตระกูลสูง


...บางคน...เป็นผู้ไม่เข้าไปหาสมณะหรือพราหมณ์ ไม่สอบถาม...ปัญหา... ครั้นเขาตายไป....ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนปัญญาทราม

...บางคน...เป็นผู้เข้าไปหาสมณะหรือพราหมณ์ แล้วสอบถาม...ปัญหา...ครั้นเขาตายไป...ถ้ามาเกิดเป็นมนุษย์...เขาจะเป็นคนมีปัญญามาก


สุดท้าย พระพุทธองค์ ทรงสรุป ว่า “ดูกรมาณพ สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็นกรรมเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย กรรมย่อมจำแนกสัตว์ทั้งหลายให้เลวและประณีตได้ ด้วยประการฉะนี้.


ขอบคุณภาพและธรรมะดีดี https://www.facebook.com/nop072
Create Date :20 สิงหาคม 2557 Last Update :20 สิงหาคม 2557 6:48:22 น. Counter : 70 Pageviews. Comments :1